Joden zijn wel de "kanarie in de kolenmijn" genoemd. Mijnwerkers gebruikten kanaries in de mijnen, omdat de kanarie al snel zou sterven als er te veel gas zou ontsnappen in de mijnschacht, al voordat het niveau van gas de mannen zou kunnen doden, of dat er ontploffingsgevaar was. Wanneer de kanarie stopte met zingen, was dat de waarschuwing aan de mannen om uit de mijn te gaan. Hoe is dat nu een geschikte vergelijking met de Joden? Ten grondslag aan deze metafoor ligt het besef dat wat er nu gebeurt met de Joden, later iedereen zal overkomen. Waarom is dat zo? Dit is het onderwerp van dit artikel.
DEEL EEN: DE WORTELS VAN DE DEMOCRATIE: DE HEBREEUWSE BIJBEL
Veel academici en intellectuelen lijken aangetrokken te zijn tot totalitaire ideologieën: fascisme, communisme, Che Guevara, "Cuba ja, Yanqui neen." Er lijkt vandaag bewondering te zijn voor de "Palestijnse" zaak. En ook voor de onvermoeibare apologetiek voor de islam bij het zien van de verspreiding van de jihad. Het ontzag en de bekommernis die getoond werd voor de Iraanse President Ahmadinejad toen hij sprak in de Columbia Universiteit, werpt de vraag op waarom een leider van een regime waar doodstraffen dagelijkse gebeurtenissen zijn, een regime dat zijn eigen volk afslacht, dat een andere staat bedreigt met genocide, beloond moet worden met zo'n bekommernis aan een grote Amerikaanse Universiteit.
Academici en andere intellectuelen zijn doordrenkt met de wortels van de westerse beschaving, wortels afkomstig uit Griekenland en Rome. In de Griekse Republiek, die verheerlijkt wordt als de bron van democratie, geniet misschien twee procent van de bewoners van de voordelen ervan. Alle andere inwoners van het rijk waren bedelaars, slaven of bijna slaven, boeren die met één misoogst hun landerijen verloren aan de schuldeisers, en schuld-slaven werden die hun schulden nooit zouden kunnen afbetalen. Hun kinderen zouden ze overnemen. Ze hadden niets te zeggen in de openbare zaken. Het lijkt op Saoedi-Arabië tot een democratie bestempelen, omdat al de emirs stemmen. Een emir, één stem. Democratie in het Griekse model.
DEEL TWEE: DE HEBREEUWSE BIJBEL EN OPSTAND IN EUROPA
De eerste vertaling van de Bijbel in een Europese volkstaal, de "Wycliffe Bijbel", kwam in Engeland in de late 14e eeuw vanuit de Katholieke Bijbel. Dat was voordat de boekdrukkunst was uitgevonden. Elk exemplaar moest met de hand worden geschreven, en dat overal in Europa werd krachtig onderdrukt.
Ondanks dat, zodra de mensen de Bijbel konden lezen, of een aantal van hen, legde het lezen de kiem voor een echte revolutie, met name in Engeland. Uit de Wycliffe Bijbel kwam rond 1382 de "Lollards" voort, een politieke en religieuze beweging die groeide en zich verspreidde ondanks de zeer vastberaden pogingen om het te onderdrukken. Het was van belangrijke invloed op Jan Hus en zijn Reformatie in Bohemen, aldus historicus Francisco Gil-White.
"Waarom is er antisemitisme?
".... Er is hier geweest, en het is er nog steeds, zo veel antisemitisme in het westen omdat het jodendom de oorspronkelijke massabeweging is van het politieke links. Het is de oorspronkelijke beweging van een progressieve politiek, met de prediking van vrijheid, rechtvaardigheid, gelijkheid, ethiek en mededogen. Dit is precies waarom de westerse heersende klassen altijd de Joden hebben vervolgd en de gewone heidenen leerde hen te haten, terwijl de gewone mensen van de Joden leerden dat zij het recht hebben om te leven in vrijheid en gelijkheid. Zodra dit wordt begrepen, zal de geschiedenis van het westen met haar eindeloze opeenvolging van anti-Joodse moordpartijen, voor de eerste keer zinvol zijn.
Hus werd verbrand op de brandstapel als een ketter en de Hussitische beweging werd krachtig onderdrukt, maar zijn invloed verspreide zich, met inbegrip van de noodzaak om de Bijbel voor iedereen beschikbaar te maken in de volkstaal.
DEEL DRIE: CONSTANTIJN'S OPLOSSING OM DE ROMEINSE TIRANNIE TE REDDEN VAN DE JODEN EN HUN OPRUIENDE BIJBEL
Constantijn besloot dat hij een officiële religie nodig had voor zijn rijk, een die voldoende leek op het jodendom om de Romeinen in de hand te houden, vooral de "patriciërs" [de heersende klassen], maar die voldoende vreemd was voor het Judaïsme zodat de Joden het niet zouden accepteren. Hij had ook behoefte aan een doctrine die de demonisering van de Joden vereiste. Constantijn en zijn moeder Helena hebben deze gecreëerd.
Het christendom was weliswaar nog steeds een sekte binnen het jodendom, maar twee eeuwen eerder had Paulus, in tegenstelling tot de directe instructies van Petrus en Jakobus, de "binnenplaats" geoped voor de niet-Joden. Gedurende al die tijd waren de wegen naar Jeruzalem getooid met kruisigingen, maar de christenen werden gekruisigd of naar het Colosseum gestuurd om te worden gedood door de gladiatoren of naar leeuwen gestuurd om te sterven, omdat ze Joden waren, niet omdat zij christenen waren. Niet-Joodse christenen werden over het algemeen niet gepakt om ze zo te verwoesten. Tegen de tijd van Constantijn hadden de Romeinen zo veel joodse geleerden vermoord, dat de kerkleiding door Joden, die de Torah leerden en doorgaven aan niet-Joden, er niet meer was. Door het benadrukken van de goddelijkheid van Jezus, heeft Constantijn ervoor gezorgd dat de Joden deze doctrine zouden verwerpen en zich vervreemden van de kerk, maar dat de Romeinen, met inbegrip van de niet-Joodse leiders van de kerk, geen moeite hadden om het goed te keuren.
Constantijn riep een conferentie van alle christelijke groeperingen bijeen in Nicea, om de leerstellingen van het geloof te canoniseren. Er was een groep van Joden bij, bekend als de Ebionieten (in het Hebreeuws 'Evyonim), die de Thora leerden, de geboden onderhielden en geloofden dat Jezus de Messias was. Joden, maar zij eerden het eerste gebod, "gij zult geen andere goden hebben voor mij aangezicht, en weigerden te geloven dat Jezus God was, en verwierpen iedere notie van een drie-eenheid. Dus was het Constantijn die erop aandrong dat ze werden geëxcommuniceerd.
artikel J. P. Golbert juli, 2015 via http://www.wimjongman.nl/
